HyperKunst
Begrippen als (hyper)realisme en verbazing komen al snel in mij naar boven als ik geconfronteerd wordt met het werk van Ron Mueck. Na het bekijken van (de DVD over) zijn werk wordt me duidelijk met wat voor perfectionisme deze man aan het werk kan gaan en zo zijn gedachtegoed kan overbrengen middels deze beelden. Het is dan ook niet zo gek dat Mueck van oorsprong uit de filmindustrie komt, waar hij zich bezighield met het maken van poppen / beelden. Deze vaardigheden, die hij daar heeft opgedaan, heeft hij weten om te zetten en te verheffen tot een ware kunst.
Het werk van Ron Mueck wordt nogal snel in verband gebracht met het werk van Duane Hanson; levensechte mensfiguren in een museum of expositiehal, die op het eerste gezicht gewone toeschouwers lijken.
Het grote verschil tussen beide kunstenaars is de schaal, waarin de beelden zijn uitgevoerd. Waar Hanson nog de realiteit laat bestaan binnen de afmetingen gaat Mueck buiten de proporties van de menselijke maat, wat voor de beschouwer erg vervreemdend kan werken. In de DVD wordt uitgelegd dat Mueck heel bewust zijn keuzes maakt om een beeld óf juist te vergroten óf te verkleinen óf toch maar in zijn ware maat weer te geven. De onderlinge verhoudingen blijven realistisch; zo bereikt hij toch nog een anatomisch exacte representatie.
Ook de onderwerpen van de twee kunstenaars zijn anders. Hanson wil met zijn werk de maatschappij van die tijd een spiegel voorzetten en bewust laten worden van zichzelf, eventueel met een nogal cynische blik. Bij Mueck is het doel meer gericht op onderwerpen als geboorte, zijn / worden, vergankelijkheid en dood. Hij wil mensen door deze beelden eigenlijk ook op een andere manier naar zichzelf en om zich heen laten kijken; even stil laten staan of weg laten dromen in de fantasie / gedachtegang van de beelden die hij heeft gemaakt. De beelden dragen door hun (ver)houding, plaats en uitdrukking een verhaal met zich mee. De kunst is dus hoe de kunstenaar dit heeft weten te bereiken.
Maar niet alleen het vakmanschap en zijn perfectie in materiaalbewerking maken het werk zo goed. Ook het gevoel voor detail en het juist weten te plaatsen van de beelden in bijvoorbeeld de expositieruimtes halen het beste uit zijn werk. Doordat Mueck bijvoorbeeld de zwangere vrouw met haar hogen dicht weergeeft, zal de toeschouwer meer betrokken raken en kunnen inleven in de situatie waarin ze verkeerd. Tevens heeft Mueck dit beeld niet té groot gemaakt, zodat het niet al te vervreemdend werkt; je moet je er wel nog mee kunnen identificeren. Al met al is het werk van Ron Mueck zeker de moeite waard om eens een keer te bezichtigen. Leef je in en probeer te ontdekken wat voor leven de kunstenaar in de beelden heeft gestopt.
(Recensie werk Ron Mueck, Roderique Kohnen)
Het werk van Ron Mueck wordt nogal snel in verband gebracht met het werk van Duane Hanson; levensechte mensfiguren in een museum of expositiehal, die op het eerste gezicht gewone toeschouwers lijken.
Het grote verschil tussen beide kunstenaars is de schaal, waarin de beelden zijn uitgevoerd. Waar Hanson nog de realiteit laat bestaan binnen de afmetingen gaat Mueck buiten de proporties van de menselijke maat, wat voor de beschouwer erg vervreemdend kan werken. In de DVD wordt uitgelegd dat Mueck heel bewust zijn keuzes maakt om een beeld óf juist te vergroten óf te verkleinen óf toch maar in zijn ware maat weer te geven. De onderlinge verhoudingen blijven realistisch; zo bereikt hij toch nog een anatomisch exacte representatie.
Ook de onderwerpen van de twee kunstenaars zijn anders. Hanson wil met zijn werk de maatschappij van die tijd een spiegel voorzetten en bewust laten worden van zichzelf, eventueel met een nogal cynische blik. Bij Mueck is het doel meer gericht op onderwerpen als geboorte, zijn / worden, vergankelijkheid en dood. Hij wil mensen door deze beelden eigenlijk ook op een andere manier naar zichzelf en om zich heen laten kijken; even stil laten staan of weg laten dromen in de fantasie / gedachtegang van de beelden die hij heeft gemaakt. De beelden dragen door hun (ver)houding, plaats en uitdrukking een verhaal met zich mee. De kunst is dus hoe de kunstenaar dit heeft weten te bereiken.
Maar niet alleen het vakmanschap en zijn perfectie in materiaalbewerking maken het werk zo goed. Ook het gevoel voor detail en het juist weten te plaatsen van de beelden in bijvoorbeeld de expositieruimtes halen het beste uit zijn werk. Doordat Mueck bijvoorbeeld de zwangere vrouw met haar hogen dicht weergeeft, zal de toeschouwer meer betrokken raken en kunnen inleven in de situatie waarin ze verkeerd. Tevens heeft Mueck dit beeld niet té groot gemaakt, zodat het niet al te vervreemdend werkt; je moet je er wel nog mee kunnen identificeren. Al met al is het werk van Ron Mueck zeker de moeite waard om eens een keer te bezichtigen. Leef je in en probeer te ontdekken wat voor leven de kunstenaar in de beelden heeft gestopt.
(Recensie werk Ron Mueck, Roderique Kohnen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten